^{translated from the Western Armenian by the author}

^{for Dr. Haroutune Armenian}

Estranged from my tongue 
Words dissolve to drops 
Until meaning remains fluid 
Until my self becomes  
              M  i  r  r  o  r 
Without reflection 
Without light 
Only shadow remains 
Only the search 
Toward nation 
Toward land 
Toward being 
Toward …

My tongue is a foreign traveler  
Living in my mouth 
Without invitation 
An unfamiliar kindred.

My tongue is an ocean 
Home to a sailboat  
Filled with exiles 
Who, one-by-one, create 
Sounds, sayings, 
Sentences,  
Poems,  
Until the sail rips.

My tongue  
Is a memory of the past 
A promise to the present  
A path toward the future. 

Լեզու

Օտարացած եմ լեզուէս 
Բառերըս կաթիլներու կը քայքայուին 
Մինչեվ իմաստը կը մնայ հեղուկ 
Մինչեվ անձնավորութիւնս կը դարնայ 
               Հ  ա  յ  ե  լ  ի 
Արանց արտացոլում 
Արանց լույս 
Միայն շուք կը մնա 
Միայն փնտռտուքը 
Դեպի ազգ 
Դեպի հող 
Դեպի էութիւն 
Դեպի ...

Լեզուս օտար ճամբորդ է 
Բերանիս մեչ ապրող 
Արանց հրավերի 
Անծանոդ խնամի մը:

Լեզուս ովկիանոս է 
Ուր կա առագաստանաւ մը 
Լեցուն աքսորականներով 
Որոնք մեկ-մեկ կը ստեղծեն 
Ցայներ, խօսքեր, 
Նախադասութիւններ, 
Բանաստեղծութիւններ 
Մինչեվ առագաստը կը պատռի:

Լեզուս 
Հիշատակ է անցեալին 
Խոստում է ներկային 
Ճանապարհ է դեպի ապագայ:

^{translated from the Western Armenian by the author
Hieroglyph Ռ [Ṙ]
Secret Potion}

I
            the memory bearer
                        of a worn-out, extinct lineage

in parchment manuscripts
of dusty libraries

am searching for

a secret recipe

a magical potion
            prepared from a multitude of herbs
a royal elixir
 

so that

drinking it

my house
            shriveled up and barren

may be revived
 

𓆭 [Ծառ]

^{Մեհենագիր Ռ
Գաղտնագիր հեղուկ}

 Ես
         յիշատակակիրը
                     մաշած մարած տոհմի
 
մագաղաթէ մատեաններու մէջ
փոշոտ մատենադարաններու
 
կը փնտռեմ
 
բաղադրատոմս գաղտնագիր
 
դեղ հմայական
         բոյսերէ բազմաթիւ պատրաստուած
 բալասան արքայական
 
 
         որպէսզի
 
ըմպելով
 
զարմս իմ
         խորշոմած ու ամուլ
 
առուգանայ

^{—after Akhmadulina}

Some things you don’t come back from.
The body carries on. Of late
it even travels, basks in light.
But knock and there’s no one home.

(How did I love you? With the taste
of iron on my tongue. Try again.
How did I love you? Like a man
destroying what he tries to save.)

The head still does light labor.
But often both the hands fall slack,
and all five senses, in a flock,
go south to weather winter.